Skip to content

Abbo of Fleury

Abbo of Fleury (Abbo Floriacensis, c. 945 – 13 November 1004), also known as Saint Abbon was a monk, and later abbot, of Fleury Abbey in present day France.

Abbo was born near Orleans and brought up in the Benedictine abbey of Fleury. He was educated at Paris and Reims, devoting himself to philosophy, mathematics, and astronomy. He spent two years (985-987) in England, mostly in the newly founded monastery of Ramsey, assisting Archbishop Oswald of York in restoring the monastic system. He was also abbot and director of the school of this newly founded monastery from 986 to 987.

Abbo returned to Fleury in 988, where he was selected abbot of Fleury after the death of the Abbot Oilbold. But another monk, who had secured the support of the King and the Bishop of Orleans, contested the choice, and the matter assumed national importance. It was finally settled in favour of Abbo by Gerbert of Aurillac (later Pope Sylvester II). The new abbot was active in contemporary politics. He was present at the Synod of St. Basle, near Reims, at which Arnulf, Archbishop of Reims was tried for treason and deposed, to make way for Gerbert.

In 996 King Robert II sent him to Rome to ward off a threatened papal interdict over Robert's marriage to Bertha. On the way to Rome he met Pope Gregory V, who was a fugitive from the city from which the Antipope John XVI had expelled him. Between the Pontiff and the Abbot the greatest esteem and affection existed. The royal petition for a dispensation was rejected. Abbo succeeded in bringing about the restoration of Arnulf to the see of Reims. He was influential in calming the excitement and fear about the end of the world which was widespread in Europe in 1000.

In 1004 he attempted to restore discipline in the monastery of La Reole, in Gascony, by transferring some of the monks of Fleury into that community. But the trouble increased; fighting began between the two parties and when St. Abbo endeavored to separate them he was pierced in the side by a lance. He concealed the wound and reached his cell, where he died in the arms of his faithful disciple Aimoin, who has left an account of his labours and virtues. The miracles wrought at his tomb soon caused him to be regarded in the Church of Gaul as a saint and martyr, although he does not seem to have been officially canonized by Rome. His feast is kept on 13 November.

Works

When in England Abbo learned of the martyrdom of Saint Edmund, and wrote a passion in Latin on it. He also wrote a Latin grammar for his English students and three poems to St Dunstan. Among his other works are a simplification of the computus, the computation of the date of Easter, a Collectio Canonum, with clarifications about topics of Canon Law, and other treatises on controversial topics and letters. Around 980 to 985, he wrote a commentary on the “Calculus”of Victorius of Aquitaine, before the introduction of Arabic numerals, when calculations were often quite complex. The wide range of Abbo's thought is reflected in the commentary, covering the nature of wisdom, the philosophy of number, the relationship of unity and plurality, and the arithmetic of the Calculus. Abbo drew on his knowledge of grammar, logic and cosmology to illustrate his arguments, and set it all in the broader context of his theology of Creation. Most of Abbo's works can be found in the Patrologia Latina. 

Eucharistic Miracle-Bolsena-Orvieto, Italy

This miracle occured in 1236, a time when a heresy in the Church called Berengarianism was rampant in Europe and which denied the True Presence of Our Lord in the Eucharist.

A priest was on pilgrimage to Rome to ask for strength in his vocation and to remove his doubts about tthe presence of Jesus in the Eucharist. On his way he stopped at Bolsena, a small town north of Rome.

During Mass in Bolsena at the consecration as the priest said “This is My Body,” the Host began to bleed profusely. The priest took the Corporal and wrapped up the bleeding Host, although blood fell on the marble floor in front of the altar. He immediately took it to Pope Urban IV who was in nearby Orvieto at the time. The Holy Father declared that a Eucharistic Miracle had occured which dispelled the heresy of Berengarianism.

The Holy Father also created a new feast, the Feast of Corpus Christi, to commemorate the Miracle of Bolsena. St. Thomas Aquinas wrote two hymns, O Salutaris and Tantum Ergo, which are still sung today.

The bloodstained marble tiles are kept in Bolsena and the bloodstained Corporal in Orvieto.

The Power of Rosary

Fr Gabriele Amorth is very well known throughout the church and is the chief Exorcist of the Vatican.  He writes regularly for Zenit. The power of the Holy Rosary. Beautiful Reasons for Praying the Rosary Even More Often.Father Gabriel Amorth writes: One day a colleague of mine heard the devil say during an exorcism:"Every Hail Mary is like a blow on my head. If Christians knew how powerful the Rosary was, it would be my end." The secret that makes this prayer so effective is that the Rosary is both prayer and meditation. It is addressed to the Father, to the Blessed Virgin, and to the Holy Trinity, and is a meditation centered on Christ. I write in addition to the above: Please enunciate each word of the Rosary clearly and distinctly. Do not trample on the heels of the words of anyone with your words. Do not speak over the leader if you are following or the respondent if you are leading the Rosary. Remember that they also are having a conversation with Mary Our Mother and it is not polite to speak when someone else is speaking. In the case of the public Rosary there are only two people speaking: the Leader and the respondents. Each is speaking to the Blessed Mother and listening carefully to her response within their hearts as they meditate on the scene before them in their consideration of the mystery being spoken of and interpreted and translated into their lives. Spread this powerful prayer of exorcism, the Rosary, which contains the Our Father, the Perfect Prayer, prayed five times in the recitation of each set of the Rosary's Mysteries, backed up by the powerful prayers of Our Mother who prays with us as we pray 53 Hail Mary's. 

The Eternal Father described to a group of us, through a Visionary Friend of mine, what happens when we pray the Rosary, saying, "When you pray Holy Mary Mother of God, pray for us sinners now....., the Blessed Mother comes instantly to your side to pray with you. And she does not come alone. She brings angels with her. And not just one or two for she is the Queen of Angels, so choirs of angels come with her. And she and Jesus are joined at the heart and cannot be separated so she brings Jesus with her. And Jesus cannot be separated from the Trinity so He brings the Father and the Holy Spirit with Him. And where the Holy Trinity is, all of creation is, and you are surrounded by such beauty and light as you cannot imagine in this life. 

Your Mother comes as Our Lady of Grace with her hands outstretched. Rays of light emit from her hands piercing your body, healing you and filling you with graces. This is your inheritance which was poured out from the heart of Jesus on the Cross, when the centurion pierced His Heart with the spear, into the only pure vessel ready to receive such graces at that time, Your Mother. Now as you pray the Rosary, or even just recite one Hail Mary, you receive your portion of these graces. He also said at this time, "Anyone who goes to Mary and prays the Rosary cannot be touched by Satan.” Is it any wonder that anyone who prays the Rosary from the heart is so blessed and protected and powerful in their prayers for others? 

Holy rosary should be with you forever. A good Christian should wear spiritual weapons. (St. John Maria Viyani)

Dear youth I invite you to make rosary as your daily prayer. (Pope Benedict XVI)

Rosary is the bible hanged in a thread. All the mysteries of the holy rosary are biblical events. (St. Chavara)

Those who pray rosary every day will not go astray. I am happy to write and undersign this fact by my blood. (St. Mont Fort)

If I get time to say rosary before confronting a sinner, I have never seen the sinner left unconverted. (St. Clement Hoff Bovver)

ജപമാല സദാ നിങ്ങളുടെ കയ്യില ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ . ഒരു നല്ല ക്രിസ്ത്യാനി ഇപ്പോഴും ആയുധധാരി  ആയിരിക്കും. (വി. ജോണ്‍ മരിയ വിയാനി )

പ്രിയ യുവജനങ്ങളെ ജപമാല നിങ്ങളുടെ അനുദിന പ്രാർത്തനയാക്കാൻ ഞാൻ നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നു .(ബെനെഡിക്റ്റ് പാപ്പ )

ജപമാല ഒരു ചരടിൽ തുക്കിയ ബൈബിൾ . ജപമാല രഹസ്യങ്ങൾ എല്ലാം ബൈബിൾ വിഷയങ്ങളാണ് .(വി. ചാവറയച്ചൻ)

ദിനംപ്രതി ജപമാല ചൊല്ലുന്നവർ വഴിതെറ്റി പോവുകയില്ല. ഇത് എന്റെ രക്തംകൊണ്ടു എഴുതി ഒപ്പിടാൻ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ. (വി. മോണ്ട്ട് ഫോർട്ട്‌ )

ഒരു പാപിയെ അഭിമുഖികരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ജപമാല ചൊല്ലാൻ എനിക്ക് സമയം ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ ആ പാപി മാനസന്തരപ്പെടാതിരുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. (വി. ക്ലെമെന്റ് ഹോഫ് ബോവർ ) ജപമാല സദാ നിങ്ങളുടെ കയ്യില ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ . ഒരു നല്ല ക്രിസ്ത്യാനി ഇപ്പോഴും ആയുധധാരി  ആയിരിക്കും. (വി. ജോണ്‍ മരിയ വിയാനി )

പ്രിയ യുവജനങ്ങളെ ജപമാല നിങ്ങളുടെ അനുദിന പ്രാർത്തനയാക്കാൻ ഞാൻ നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നു .(ബെനെഡിക്റ്റ് പാപ്പ )

ജപമാല ഒരു ചരടിൽ തുക്കിയ ബൈബിൾ . ജപമാല രഹസ്യങ്ങൾ എല്ലാം ബൈബിൾ വിഷയങ്ങളാണ് .(വി. ചാവറയച്ചൻ)

ദിനംപ്രതി ജപമാല ചൊല്ലുന്നവർ വഴിതെറ്റി പോവുകയില്ല. ഇത് എന്റെ രക്തംകൊണ്ടു എഴുതി ഒപ്പിടാൻ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ. (വി. മോണ്ട്ട് ഫോർട്ട്‌ )

ഒരു പാപിയെ അഭിമുഖികരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ജപമാല ചൊല്ലാൻ എനിക്ക് സമയം ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ ആ പാപി മാനസന്തരപ്പെടാതിരുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. (വി. ക്ലെമെന്റ് ഹോഫ് ബോവർ ) ജപമാല സദാ നിങ്ങളുടെ കയ്യില ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ . ഒരു നല്ല ക്രിസ്ത്യാനി ഇപ്പോഴും ആയുധധാരി  ആയിരിക്കും. (വി. ജോണ്‍ മരിയ വിയാനി )

പ്രിയ യുവജനങ്ങളെ ജപമാല നിങ്ങളുടെ അനുദിന പ്രാർത്തനയാക്കാൻ ഞാൻ നിങ്ങളെ ക്ഷണിക്കുന്നു .(ബെനെഡിക്റ്റ് പാപ്പ )

ജപമാല ഒരു ചരടിൽ തുക്കിയ ബൈബിൾ . ജപമാല രഹസ്യങ്ങൾ എല്ലാം ബൈബിൾ വിഷയങ്ങളാണ് .(വി. ചാവറയച്ചൻ)

ദിനംപ്രതി ജപമാല ചൊല്ലുന്നവർ വഴിതെറ്റി പോവുകയില്ല. ഇത് എന്റെ രക്തംകൊണ്ടു എഴുതി ഒപ്പിടാൻ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ. (വി. മോണ്ട്ട് ഫോർട്ട്‌ )

ഒരു പാപിയെ അഭിമുഖികരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ജപമാല ചൊല്ലാൻ എനിക്ക് സമയം ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ ആ പാപി മാനസന്തരപ്പെടാതിരുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. (വി. ക്ലെമെന്റ് ഹോഫ് ബോവർ )

Our Lady of Good Remedy

MARIAN CORNER

800 years ago Christians were being captured and sold into slavery by the thousands, and nobody knew what to do about it. Then, in the year 1198, a man had an idea. St. John of Matha founded the Trinitarians to go to the slave markets, buy the Christian slaves and set them free. To carry out this plan, the Trinitarians needed large amounts of money. So, they placed their fund-raising efforts under the patronage of Mary. They were so successful at that, over the centuries, the Trinitarians were able to free thousands and thousands of people and to return them safely home. In gratitude for her miraculous assistance, St. John of Matha honored Mary with the title of "Our Lady of Good Remedy." Devotion to Mary under this ancient title is widely known in Europe and Latin America, and the Church celebrates her feast day on October 8. Our Lady of Good Remedy is often depicted as the Virgin Mary handing a bag of money to St. John of Matha. When in need - for whatever reason, but especially where you have had difficulty obtaining help - invoke the aid of Our Lady of Good Remedy, and you will surely experience the power of her intercession.

800 വര്ഷങ്ങക്ക് മുൻപ് ക്രിസ്ത്യാനികളെ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോവുകയും അടിമകളായി വിലക്കുകയും ചെയുന്നത് ക്രമാതിതമായ രീതിയിൽ വര്ധിച്ചിരുന്നു . ഇതിനെ ചെറുത്തു നില്ക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സഭ മുഴുവൻ പകച്ചു നില്ക്കുമ്പോഴാണ് St. John of Matha പുതിയ ഒരു ആശയവുമായി വന്നത്. ഈ ആശയമനുസരിച്ച്‌ ത്രിത്വത്തിന്റെ നാമത്തിലുള്ള ഒരു സങ്കടനക്ക് രൂപംകൊടുക്കുകയും അവർ അടിമകളായ ക്രിസ്ത്യാനികളെ വാങി മോചിപ്പികുകയും ചെയ്തിരുന്നു . പണത്തിന്റെ ആവശ്യം ഏറി വന്നപ്പോൾ അവർ മാറിയതിന്റെ ആശിര്വാദത്തിന്റെ കീഴിൽ  ധനസമാഹരണ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തി . ഇവരുടെ ഈ ശ്രമം വിജയം കാണുകയും ആയിര കണക്കിന് ക്രിസ്ത്യനിക്കൾ രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

മാതാവിന്റെ ഈ സഹായത്തിനു നന്ദി സൂചകമായി  St. John of Matha ,  "Our Lady of Good Remedy." എന്ന് അഭിസംബോദന ചെയ്തു .ഈ പുരാതന തലക്കെട്ടിൽ മേരി ഭക്തിയുടെ വ്യാപകമായി യൂറോപ്പ്, ലാറ്റിൻ അമേരിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രശസ്തി  ആർജിക്കുകയും October 8 മാതാവിന്റെ തിരുന്നലായി ആഘോഷികുകയും   ചെയ്യുന്നു .  

OUR LADY OF LOURD

MARIAN CORNER

In 1983 Bernadette along with her sister Claret and friend Jiyanna went to forest to collect the woods. Being suffered from asthma Bernadette refused to cross a river. Meanwhile the other two crossed the river and went into deep forest. While Bernadette was alone she became conscious of a ravishing beautiful Lady, standing in the hollow of the rock, looking at her. Bernadette fell involuntarily upon her knees, gazing enraptured at the lovely Lady, who smiled lovingly at Bernadette and then disappeared.

The mysterious Lady from heaven appeared in all, eighteen times to the little girl and among other things told her to drink the water from a mysterious fountain which was not yet observed. Bernadette scratched in the sand at a spot indicated, and water began to trickle through the earth; after a few days there gushed forth every day 27,000 gallons of pure, clear spring water, and this water flows still.

Bernadette was asked by Our Lady of Lourdes, who always showed her a sweet heavenly courtesy, to request the priest to have a church built on the spot, that processions should be made to the grotto, that people should drink of the water. The main emphasis of her message was that the faithful should visit the grotto in order to do penance for their sins and for those of the whole world.

Four years after, the Bishop declared upon an exhaustive and scrupulous investigation, to the faithful, that they are “justified in believing the reality of the apparitions.”

In 1873, a basilica was built on top of the rock and in 1883 another church was built below and in front of the rock. Bernadette died in 1879 at the age of 35, and was later canonized. The body of the blessed Saint can still be seen in its glass coffin, intact and incorrupt, looking as its photographs show, like a young woman asleep. 

1858 ഫെബ്രുഅര്യ്11 ബർണടിതയും അനുജത്തി ക്ലാരറ്റും   കൂട്ടുകാരി  ജിയന്നയും   കൂടി വിറകു ശേഖരിക്കാനായി വീടിനു സമീപത്തുള്ള മസബിയൽ വനത്തിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.

ചെറുപ്പം മുതലേ ആസ്മ രോഗിയായിരുന്ന ബർണടിതക്ക്  വഴി മദ്ധ്യേ  ഉള്ള പുഴ കുറുകെ കടക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ അവൾ മറുകരയിൽ തന്നെ നിന്നു.മറ്റു രണ്ടു പേരും വനത്തിലേക്ക് മറഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയ ഒരു ഇളം കാറ്റ് അവിടെ വീശി.പാറയിടുക്കുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്ന അവിടുത്തെ ഒരു പാറക്കെട്ടിൽ അപ്പോൾ ഒരു വലിയ പ്രകാശം നിറഞ്ഞു നിന്നു .വെന്ന്മയുള്ളതും   പ്രകാശിതവുമായ  വെള്ള വസ്ത്രമണിഞ്ഞ നീല അരക്കെട്ടും ചുറ്റി ഒരു വലിയ സ്വർണക്കൊന്തയും പിടിച്ചു  മാതാവ് പ്രത്യക്ഷയായി.ജപമാല ചൊല്ലി ഭക്തിയോടെ നിന്നിരുന്ന ബർണടിതക്കൊപ്പം അമ്മയും പങ്കു ചേർന്നു.നീ പതിനഞ്ചു ദിവസം ഇവിടെ വരണമെന്നും അനേകം കാര്യങ്ങൾ നീ വഴി നാട്ടിൽ ഞാൻ ചെയ്യുമെന്നും അമ്മ അറിയിച്ചു.പിറ്റേന്നും സ്ഥലത്ത് വെച്ച് അമ്മ ബർണടിതക്കു ദർശനമേകി .മുന്നാമത്തെ ദർശനത്തിൽ ലോകത്തിൽ നിന്നെ ഞാൻ സൌഭാഗ്യവതിയാക്കില്ലെന്നും  അടുത്ത ലോകത്തിൽ നീ ഏറെ ഭഗ്യവതിയാകുമെന്നും  അമ്മ പറഞ്ഞു.അമ്മയുടെ കാൽക്കിഴിൽ  മഞ്ഞ റോസാപ്പൂക്കൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.ബര്നട്ടെത ഇത് വളരെ രഹസ്യമായി വെച്ചിരുന്നെങ്കിലും അനിയത്തി വഴി വീട്ടിലും ഗ്രാമത്തിലും ഇത് പ്രചരിച്ചു.പിന്നീട് 18 തവണ അമ്മ അവൾക്കു ദർശനമേകി.ഒൻപതാമത്തെ ദർശനത്തിൽ അമ്മ  ഒരു സ്ഥലംബർണടിതക്കു കാണിച്ചു കൊടുത്തു.അവിടെ ഒരു കുഴിയുണ്ടാക്കുവാനും കുഴിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന വെള്ളം കുടിക്കുവാനും അമ്മ പറഞ്ഞു.അമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ ബർണടിത ചെയ്യുകയും അവിടെ  ഉറവ ഉണ്ടാകുകയും അത്  പതുക്കെ ഒഴുകി തുടങ്ങുകയും  ചെയ്തു.പിന്നീട് ജനങ്ങൾ അവിടെ തടിച്ചുകൂടുകയും ഇതിൽ നിന്ന് വെള്ളം കുടിക്കുകയും രോഗസൌഖ്യം  നേടുകയും ചെയ്തു.

മാർച് 25  മംഗളവാർത്ത തിരുനാൾ ദിവസം   അമ്മ ബർണടിതക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു ഞാൻ അമലോല്ഭവ  ആണെന്ന്  പറഞ്ഞു.പിന്നീട് അനേകം ജനങ്ങൾ  സ്ഥലത്ത് ഒന്നിച്ചു കൂടുകയും ജപമാല  ചൊല്ലി അമ്മയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു.1862 ജനുവരി18 നു  ടാര്ബസിലെ മെത്രാൻ ബർണടിതക്കു ലഭിച്ച ദർശനം  ശെരിയാണെന്ന്  ഔദ്യോഗികമായി  പ്രഖ്യാപിച്ചു .1870 ഇൽ  ഒൻപതാം പീയുസ് മാർപ്പാപ്പ അമ്മയോടുള്ള ബഹുമാനാർത്ഥം ലൂർദിൽ ഒരു ബസലിക്ക പണിയുകയും  ഭക്തിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

St. Margaret of Scotland (c. 1045 – 16 November 1093)

She is also known as Margaret of Wessex, was an English princess of the House of Wessex. Margaret was sometimes called “The Pearl of Scotland”. Born in exile in Hungary, she was the sister of Edgar Atheling, the short-ruling and uncrowned Anglo-Saxon King of England. Margaret and her family returned to England in 1057, but fled to the kingdom of Scotland following the Norman conquest of England of 1066. Around 1070 Margaret married Malcolm III of Scotland, becoming his queen consort. She was a pious woman, and among many charitable works she established a ferry across the firth of forth for pilgrims travelling to dunfermline abbey, which gave the towns of South Queens ferry and North Queens ferry their names. Margaret was the mother of three kings of Scotland and of a queen consort of England. According to the Life of Saint Margaret, attributed to Turgot of Durham, she died at Edinburgh Castle in 1093, just days after receiving the news of her husband’s death in battle. In 1250 she was canonized by Pope Innocent IV, and her remains were reinterred in a shrine at Dunfermline Abbey. Her relics were dispersed after the Scottish Reformation and subsequently lost.

Margaret's biographer Turgot, Bishop of St. Andrews, credits her with having a civilizing influence on her husband Malcolm by reading him stories from the Bible. She instigated religious reform, striving to make the worship and practices of the Church in Scotland conform to those of Rome. This she did with the inspiration and guidance of Lanfranc, the future Archbishop of Canterbury. She also worked to bring the Scottish Church practice in line with that of the continental church of her childhood. Due to these achievements, she was considered an exemplar of the “just ruler”, and influenced her husband and children especially her youngest son, later became David I also to be just and holy rulers.

She attended to charitable works, serving orphans and the poor every day before she ate, and washing the feet of the poor in imitation of Christ. She rose at midnight every day to attend church services. She invited the Benedictine order to establish a monastery at Dunfermline in Fife in 1072, and established ferries at Queensferry and North Berwick to assist pilgrims journeying from south of the Firth of Forth to St. Andrews in Fife. A cave on the banks of the Tower Burn in Dunfermline was used by her as a place of devotion and prayer. St Margaret’s Cave, now covered beneath a municipal car park, is open to the public. Amongst her other deeds, Margaret also instigated the restoration of the monastery at Iona. She is also known to have been an intercessor for the release of fellow English exiles, forced into serfdom by the conquest.

In her private life, Margaret was as devout as she was in her public duties. She spent much of her time in prayer, devotional reading, and ecclesiastical embroidery. This appears to have had a considerable effect on the more uncouth Malcolm who could not read; he so admired her devotion that he had her books decorated in gold and silver. One of these, a pocket gospel book with Evangelist portraits, is in the Bodleian Library in Oxford.

Saint Margaret was canonized in 1250 by Pope Innocent IV in recognition of her personal holiness, fidelity to the Church, work for religious reform, and charity. On 19 June 1250, after her canonization, her remains were moved to a chapel in the eastern apse of Dunfermline Abbey. In 1693 Pope Innocent XII changed her feast day to 10 June in recognition of the birth date of the son of James VII of Scotland and II of England. In the revision of the General Roman Calendar in 1969, 16 November became free and the Church transferred her feast day to 16 November, the day of her death, which had always been recognized in Scotland. However, some traditionalist Catholics continue to celebrate her feast day on 10 June.

Dogma of The Assumption of Mary

MARIAN CORNER

The Assumption of the Virgin Mary into Heaven, often shortened to the Assumption, and also known as the Falling Asleep of the Blessed Virgin Mary, according to the beliefs of the Catholic Church, Orthodoxy, Oriental, and parts of Anglicanism, was the bodily taking up of the Virgin Mary into Heaven at the end of her earthly life.

The Catholic Church teaches as dogma that the Virgin Mary “having completed the course of her earthly life, was assumed body and soul into heavenly glory”. This doctrine was dogmatically defined by Pope Pius XII on November 1, 1950, in the apostolic constitution Munificentissimus Deus by exercising papal infallibility. While the Catholic Church and Eastern Orthodox Church believe in the Dormition of the Theotokos, which is the same as the Assumption, the alleged physical death of Mary has not been dogmatically defined.

In Munificentissimus Deus, Pope Pius XII pointed to the Book of Genesis as scriptural support for the dogma in terms of Mary’s victory over sin and death as also reflected in 1 Corinthians 15:54: “then shall come to pass the saying that is written, Death is swallowed up in victory”. In the churches that observe it, the Assumption is a major feast day, commonly celebrated on August 15. In many countries the feast is also marked as a Holy Day of Obligation in the Roman Catholic Church and as a Festival in the Anglican Communion.

Although the Assumption was only relatively recently defined as infallible dogma by the Catholic Church, and in spite of a statement by Saint Epiphanius of Salamis in AD 377 that no one knew whether Mary had died or not. Apocryphal accounts of the assumption of Mary into heaven have circulated since at least the 4th century. The Catholic Church itself interprets chapter 12 of the Book of Revelation as referring to it. The earliest known narrative is the so-called Liber Requiei Mariae (The Book of Mary's Repose), which survives intact only in an Ethiopic translation.

In some versions of the story the event is said to have taken place in Ephesus, in the House of the Virgin Mary, although this is a much more recent and localized tradition. The earliest traditions all locate the end of Mary's life in Jerusalem. By the 7th century a variation emerged, according to which one of the apostles, often identified as St Thomas, was not present at the death of Mary, but his late arrival precipitates a reopening of Mary’s tomb, which is found to be empty except for her grave clothes. In a later tradition, Mary drops her girdle down to the apostle from heaven as testament to the event. This incident is depicted in many later paintings of the Assumption.

In Munificentissimus Deus, near the end of the review of the doctrine’s history, Pope Pius XII stated: “All these proofs and considerations of the holy Fathers and the theologians are based upon the Sacred Writings as their ultimate foundation.” precedent to this, he cited many passages that have been offered in support of this teaching.

The pope cited 1st Corinthians 15. In this passage Paul alludes to Genesis 3:15 (in addition to the primary reference of Psalms 8:6), where it is prophesied that the seed of the woman will crush Satan with his feet. Since, then, Jesus arose to Heaven to fulfill this prophecy, it follows that the woman would have a similar end, since she shared this enimity with Satan.

The pope also mentioned Psalm 132, a psalm commemorating the return of the Ark of God to Jerusalem and lamenting its subsequent loss. The second half of the psalm says that the loss will be recompensed in the New Covenant, and so it is hopefully prayed, “Arise, O Lord, into thy resting place: thou and the ark, which thou hast sanctified” (v. 8-). Since the Church sees this New Covenant ark in Mary, it understands that she was taken into Heaven in the same manner as the Lord, that is, body and soul.

Finally, he mentioned in the next paragraph “that woman clothed with the sun (Revelation 12:1–2) whom John the Apostle contemplated on the Island of Patmos” as support for the doctrine.

What is transubstantiation?

Transubstantiation is a doctrine of the Roman Catholic Church. The Catechism of the Catholic Church defines this doctrine in section      1376.
“The Council of Trent summarizes the Catholic faith by declaring: ‘Because Christ our Redeemer said that it was truly his body that he was offering under the species of bread, it has always been the conviction of the Church of God, and this holy Council now declares again, that by the consecration of the bread and wine there takes place a change of the whole substance of the bread into the substance of the body of Christ our Lord and of the whole substance of the wine into the substance of his blood. This change the holy Catholic Church has fittingly and properly called transubstantiation.”
In other words, Catholic Church teaches that once an ordained priest blesses the bread of the Lord’s Supper, it is transformed into the actual flesh of Christ (though it retains the appearance, odor, and taste of bread); and when he blesses the wine, it is transformed into the actual blood of Christ (though it retains the appearance, odor, and taste of wine).

Those who believe that in the Eucharist the bread and wine become instead the body and blood of Christ see this as indicated in the New Testament, in the Eucharistic discourse given by Christ in John 6, and in 1 Corinthians 10-11, where Saint Paul equates the body and blood of Jesus with the “bread” and “cup of benediction” used in the Eucharist.

Eastern Orthodox, Oriental Orthodox, and Roman Catholics, who together constitute the majority of Christians, hold that the consecrated elements in a valid celebration of the Eucharist indeed become the body and blood of Christ. This belief is held also by some Reform and Protestant Christian churches, Lutherans and Anglicans, though they generally deny transubstantiation.

While there is a large body of theology noting the many Scriptural supports for transubstantiation, in general, Orthodox and Catholics consider it unnecessary to "prove" from texts of Scripture a belief that they see as held by Christians without interruption from the earliest, apostolic times. They point out that the Church and its teaching existed before it assembled and canonized the New Testament, and even before any individual part of the New Testament was written, They also point out that early Christians such as Ignatius of Antioch, Justin Martyr, and Clement of Rome (who were much closer to the event than those who have later proposed a figurative interpretation of the Eucharist), described the Eucharist as truly the body and blood of Christ. They see nothing in Scripture that in any way contradicts this age-old Christian belief that the reality beneath the visible signs in the Eucharist is the body and blood of Christ and no longer bread and wine. Instead, they see this teaching as the same teaching in the Bible's reports of what Christ himself and Paul the Apostle taught.

ചോദ്യം 1- എന്താണ് കൊന്ത ?

ഇംഗ്ലീഷില് Rosary എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന
കൊന്തയുടെ അര്ഥം ' garland of
roses' ( റോസാപ്പൂക്കള് കൊണ്ടുള്ള മാല) എന്നാണ്.
59 മണികള് ( 6 വലിയ മണികളും 53 ചെറിയ മണികളും
അഥവാ മുത്തുകളും) കൊരുത്ത ഒരു മാലയില്
യേശുവിന്റെ ക്രൂശിത രൂപം ഉള്ക്കൊള്ളിച്ചി
രിക്കുന്നു. ചെറിയ മണികള് പത്തു വീതവും അവയെ
വേര്തിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓരോ വലിയമണികള്, മൂന്നു
ചെറിയ മണി ള് അതിനു മുന്പും പിന്പും ഓരോ
വലിയമണികള്. (ചിത്രം കാണുക.). ഇതാണ്
കത്തോലിക്കരുടെ കഴുത്തിലും ബ.
അച്ചന്മാരുടെയും കന്യാസ്ത്രിമാരുടെയും
സഭാവസ്ത്രങ്ങളുട
െ ഭാഗമായോ അല്ലാതെയോ കാണപ്പെടുന്നതും
ഉപയോഗിക്കുന്നതും . റോസരി അല്ലെങ്കില് ജപമാല
അഥവാ 53 മണി ജപം എന്ന പ്രാര്ഥന ചൊല്ലാന് ഈ
'മാല' ഉപയോഗിക്കുന്നു. നിശ്ചിത എണ്ണം
പ്രാര്ഥനകള് ആവര്തിക്കെണ്ടതിനാല് അവ
എണ്ണുന്നതിനു ഈ മാലയിലെ മുത്തുകള് അഥവാ
മണികള് പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.
ഇനി, കൊന്ത എന്ന പ്രാര്ഥന. ഇത്,
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകര ചരിത്രം -
ഗബ്രിയേല് മാലാഖ മറിയത്തെ മംഗള വാര്ത്ത
അറിയിക്കുന്നത് മുതല് യേശുവിന്റെ ജനനം,
ബാല്യം, പരസ്യ ജീവിതം, സുവിശേഷ പ്രഘോഷണം,
അത്ഭുതങ്ങളും അടയാളങ്ങളും, കുരിശുമരണം,
ഉയിര്പ്പ്, സ്വര്ഗാരോഹണം, പന്തക്കുസ്താ
അനുഭവം, പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ സ്വര്ഗാരോപണം,
സ്വര്ഗ്ഗ പ്രാപ്തിയും കിരീടധാരണവും വരെയുള്ള
സംഭവങ്ങളെ ക്രമത്തില് ധ്യാനിക്കുന്നതാണ് ഈ
പ്രാര്ഥന. ഇത്, യേശുവിനോടും പിതാവായ
ദൈവത്തോടും ദൈവമാതാവായ കന്യകാ മറിയത്തോട്
ചേര്ന്നു, മറിയം വഴിയായി നടത്തുന്ന ഒരു പ്രാര്ഥന
ആണ്.

ചോദ്യം 2-എന്താണ് കൊന്ത ?

യേശുവിലെക്ക് നമ്മെ വളരെ പ്പെട്ടെന്നു
അടുപ്പിക്കുവാന്, അവിടുന്ന് നേടിതന്ന രക്ഷയുടെ
സംഭവങ്ങള് ധ്യാനിക്കുവാന്, ദൈവത്തോട്
കൂടുതല് നന്ദി യുള്ളവരാകുവാന്, മനസ്സിന്റെയും
ശരീരത്തിന്റെയും സമയത്തിന്റെയും സമര്പ്പണം
ഇവിടെ നടക്കുന്നത് കൊണ്ട്, പൂര്നാത്മാവോടും
പൂര്ണ മനസ്സോടും സര്വ ശക്തിയോടും ദൈവത്തെ
മഹത്വപ്പെടുത്താന് ഈ പ്രാര്ഥന
സഹായിക്കുന്നു. രണ്ടോ മൂന്നോ പേര് എന്റെ
നാമത്തില് ഒന്നിച്ചു കൂടുമ്പോള് അവരുടെ
മദ്ധ്യേ ഞാന് ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നരുളിയ ദിവ്യ
നാഥന്റെ വാക്കുകള് ഈ പ്രാര്ഥന ഒറ്റയ്ക്ക്
ചൊല്ലുമ്പോള് പോലും നിരവേരുന്നു,
യേശുവിന്റെ സാന്നിധ്യം അനുഭവവേദ്യം
ആകുന്നു. കാരണം, ഇത് ചൊല്ലുന്ന ആള് തനിച്ചല്ല.
യേശുവിന്റെ അമ്മയും ഒപ്പം ഉണ്ട്. മറിയം ഉള്ളിടത്
പരിശുദ്ധാത്മാവ് വസിക്കുന്നു, പുത്രനെ
കാണുന്നവന് പിതാവിനെ കാണുന്നു എന്ന
വചനമാനുസരിച്ചു പിതാവായ ദൈവവും ഈ
പ്രാര്ഥനചൊല്ലുമ്പോള് സന്നിഹിതനാവുന്നു.
അതുകൊണ്ട് തികച്ചും വചനാധിഷ്ടിതമാണ് ഈ
പ്രാര്ഥന. 'നിങ്ങള് പ്രാര്ധിക്കുമ്പോള്
അതിഭാഷണം ചെയ്യരുത്' എന്ന വചനം ഈ പ്രാര്ഥന
പാലിക്കുന്നു. പ്രാര്ധിക്കുമ്പോള് ശിശുക്കളെ
പോലെ നിഷ്കളങ്കരായി പ്രാര്ധിക്കുവാന് ജപമാല
ഉപകരിക്കുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ദൈവ
സന്നിധിയില് വളരെ സ്വീകാര്യമായ ഒരു പ്രാര്ഥന
ആയി തീരുന്നു ജപമാല. പെന്തിക്കോസ്തുകാര്
ചെയ്യുന്നത് പോലെ സ്വയം പ്രേരിത പ്രാര്ഥനകള്
ചൊല്ലാനും അത് തുടര്ച്ചയായി ജനമധ്യത്തില്
അപ്പപ്പോള് ഉണ്ടാക്കി ചൊല്ലുവാനുo
തലച്ചോറും ബുദ്ധിയും പ്രവര്ത്തിക്കേണ
്ടിയിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിയും
ആലോചനകളും പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന അതിഭാഷണം
അല്ല ദൈവത്തിനു വേണ്ടത്. അതിനു
എല്ലാവര്ക്കും കഴിവുണ്ടാകനമെന്നും ഇല്ല.
കഴിവില്ലാതവനും ദൈവ സന്നിധിയില്
പ്രാര്ധിക്കാന് ഉതകുന്നു, ഈ അത്ഭുതജപമാല.
ദാവീദ് രാജാവ് എഴുതിയ സങ്കീര്ത്തനങ്ങള് പോലെ,
പുതിയ നിയമ കാല സങ്കീര്ത്തനം എന്ന്
വേണമെങ്കില് ജപമാലയെ ഉപമിക്കാം. മനോഹരമായ
ഒരു ഗദ്യ കവിത. അച്ചടിച്ച പ്രാര്ഥനകള്
വിലക്കുന്ന ചില സമൂഹങ്ങള് ഉണ്ട്. ഇത് തികച്ചും
തെറ്റായ വിശ്വാസത്തില് നിന്നും
ഉടലെടുത്തതാണ്. കാരണം, ബൈബിള്
അച്ചടിച്ചതാണ്, ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന
പാട്ടുകള് അച്ചടിച്ചതാണ്.. ഈ ജപമാല ദൈവ
മഹത്വത്തിനായി ഗായകരല്ലാത്ത, സംഗീതം
അറിയാത്ത, സ്വയം പ്രേരിത പ്രാര്ഥന അപ്പപ്പോള്
ഉണ്ടാക്കി അതിഭാഷണം ചെയ്യാന് കഴിവില്ലാത്ത
സാധാരണ ജനത്തിനായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു ഗദ്യ
രൂപത്തിലുള്ള സ്തുതി ഗീതമാണ്. പണ്ഡിതനും
പാമരനും ഒരുപോലെ യേശുവിന്റെ രക്ഷാകര ചരിത്രം
ധ്യാനിക്കാനും ആത്മീയതയില് വളരുവാനും
ഉതകുന്ന പ്രാര്ഥന യാണ് കൊന്ത.
ഇനി കൊന്ത, എന്തല്ലാ എന്നുകൂടി പറഞ്ഞാലേ ഈ
ഉത്തരം പൂര്ണമാവുകയുള്ളൂ. ഇത് മാതാവിനോടുള്ള
ഒരു പ്രാര്ഥന അല്ലാ. മാതാവിനെ ആരാധിക്കുന്ന
ഒന്നും ഈ പ്രാര്ഥനയില് ഇല്ല. മാതാവിനെ
കത്തോലിക്കര് ആരാധിക്കാറില്ല. മാതാവിനോട്
കത്തോലിക്കര് പ്രാര്ധിക്കാറില്ല. (പക്ഷെ, ചിലര്
അറിവില്ലാതെ മാതാവിനോട് പ്രാര്ഥിച്ചു,
മാതാവിനോടുള്ള പ്രാര്ഥന എന്നൊക്കെ
പറയാറുണ്ട്) യേശുവിനോട് പ്രാര്ധിക്കുമ്പോള്,
മാതാവിനോട് ചേര്ന്നു, മാതാവിന്റെ കൂടെ
പ്രാര്ധിക്കാറുണ്ട്. മാതാവിനോട് പ്രാര്ഥനാ
സഹായം ആവശ്യപ്പെടാറുണ്ട്. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞ
ാല്, മാതാവ് കത്തോലിക്കര്ക്ക് ഒരു നല്ല
'പാസ്റ്റര്' പോലെ ആണ് എന്ന് വേണമെങ്കില്
പറയാം.. ( തെറ്റിധരിക്കരുത്, ഇപ്പോഴുള്ള പല
പെന്തിക്കോസ്ത് പാസ്റ്റര്മാരെപ്പോലെ അല്ല,
പ്രാര്ഥന യുടെ കാര്യത്തില് മാത്രം. ) ഈ
"പാസ്റ്ററോ”ടു കത്തോലിക്കര് ' ഞങ്ങള്ക്ക്
വേണ്ടി പ്രാര്ധിക്കനമേ" എന്ന്
അപേക്ഷിക്കുന്നു. അത് കൊണ്ട്, എല്ലാ
സഹോദരങ്ങളും വളരെ വ്യക്തമായി മനസിലാക്കുക,
പരിശുദ്ധ ദൈവ മാതാവിന്റെ ജപമാല
എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രാര്ഥന, മറിയത്തോടുള്ള
പ്രാര്ഥന അല്ല, മറിയത്തോടൊപ്പം,
സ്വര്ഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിനോടാണ്
പ്രാര്ഥിക്കുന്നത്. തുടക്കം തന്നെ, "
അളവില്ലാത്ത സകല നന്മ സ്വരൂപിയായ സര്വേശ്വരാ,
കര്ത്താവേ...." എന്നാണു.